Rubriek: Uit de oude doos
In 2025 bestond de Votulastkrant 50 jaar. In een beschimmelde archiefdoos vonden we nog oude edities. Verhalen soms te mooi om te laten liggen. Verhalen die laten zien wat er in Votulast is veranderd of misschien wel nooit zal veranderen.
Foto: archief Votulastkrant
De Vogelenbuurtkrant ging eind 1990 voor eventjes over in Votulastkrant. De redactie verslikte zich van schrik in de data en de jaargangen. Twee edities met jaargang 12 (moet eigenlijk 15 zijn) en hetzelfde volgnummer 6. In een van deze nummers 6 stond een verhaal over het wijkperspectief dat de gemeente ontwikkelde. De gemeente wilde graag meer weten over Votulast en hoe de bewoners wilden dat de wijk er over 15 jaar (2005 dus) uit zou zien. Om te beginnen stelde het wijkbureau een profielschets op van de wijk. Dit op basis van cijfermateriaal en interviews met sleutelfiguren uit de wijk. We kunnen ons er vijfendertig jaar later nog in herkennen. Daar gaat ie.
Geen buurt
Alle geïnterviewden waren het er over eens: Votulast is geen buurt. Het is meer een ruimtelijke dan een sociale eenheid. Toch is er onderlinge verbondenheid. Men is op elkaars voorzieningen aangewezen en deelt tekorten, gebreken en voordelen op dit vlak.
In de jaren zeventig was het aantal inwoners snel teruggelopen. Vooral ouderen en gezinnen waren in die periode vertrokken. Er werden beleidsmaatregelen gepland die moesten zorgen dat ouderen, buitenlanders en gezinnen met jonge kinderen in de wijk zouden blijven wonen. Deze groepen vertrokken vaak tegen hun zin. In 1990 woonden er in Votulast ongeveer 13.000 mensen (in 2025 zo’n 13.700).
Foto: archief Votulastkrant
Wel buurtjes
De buurten verschilden onderling. In Lauwerecht kwamen veel meer mensen te wonen. Die vonden het er niet saai. “Het is levendig en gezellig, er heerst bijna de sfeer van een dorp aan de Vecht.” In de Vogelenbuurt was het sociale middenkader breed en idealistisch ingesteld. Politiek vooral links, met een jaarlijks vredesfeest. Tuinwijk was minder actief en in het algemeen wat ‘braver’. De bewoners waren daar nog weinig georganiseerd. De nieuwe gezinnen begonnen zich wel te roeren op het terrein van de verkeers(on)veiligheid. In de Staatsliedenbuurt kwamen de bewoners veel minder voor hun eigen belangen op. Sociale controle was er niet of nauwelijks, wel veel klachten over burengerucht. Of de Staatsliedenbuurt zo veel jaren later nog steeds volgzaam maar luidruchtig is? De redactie hoort het graag! EW
Reageer
Met onderstaand formulier kunt u reageren op dit artikel. Alle velden zijn verplicht. Uw e-mailadres verschijnt niet op de site. Na het versturen van uw reactie ontvangt u een e-mail met daarin een link. U moet op die link klikken om de reactie op de site te laten verschijnen.
Ook in deze krant
2026 No. 1, Februari
Van sneeuwpret tot noodpakket
• lees artikel
Aksie!
• lees artikel
Uit de oude doos
• lees artikel
Wassila krijgt een lintje!
• lees artikel
Tuin Plaatsmaker moet plaats maken
• lees artikel
Blik in het verleden
• lees artikel
Upgrade voor Majoor Bosshardt Plantsoen
• lees artikel
Creatief met...
• lees artikel