Rubriek: Vijftig jaar Votulastkrant
Het was best nog even zoeken naar het juiste beginjaar. De redactie vermoedde dat het 1975 was, maar harde bewijzen konden we lange tijd niet vinden. Gelukkig zijn er mensen die dingen niet kunnen weg- gooien. Via via kreeg ik dus een beschimmelde kartonnen dossiermap met Votulastkranten vanaf 1975 tot eind jaren negentig. Geen compleet archief, maar genoeg pareltjes, schimmelige parels weliswaar, maar een fantastisch inkijkje in met name de Vogelenbuurt van die periode. De kranten uit de jaren zeventig leveren een prachtig tijdsbeeld op. Al bladerend verloor ik mij al snel in het wel en wee van onze wijk. Het eerste jaar was er veel tumult rondom de ontwikkeling van het Vaalt-gasfabriekterrein, nu kortwerk Griftpark geheten. Verwondering en bewondering ook voor het enthousiasme en de energie die bewoners in het wel en wee van de buurt maar eigenlijk dat van de hele wereld staken.
Foto: archief Votulastkrant
Foto: archief Votulastkrant Uiterlijk
De eerste Votulastkranten zagen er uiteraard heel anders uit dan tegenwoordig. De eerste jaargang werd nog gedrukt door Drukkerij van Dam uit Utrecht. De kwaliteit van latere jaargangen verraad toch het werk van de stencilmachine. De ‘redaktie’ typte de stukjes op een ouderwetse typemachine. Waar tegenwoordig alle artikelen door de redactie worden geschreven, verschenen er indertijd regelmatig ingezonden stukken die integraal gepubliceerd werden. Dit zonder eindredactie want dan moest alles weer overgetypt worden natuurlijk. Niemand verschool zich achter aliassen of nicknames. Men ondertekende artikelen gewoonlijk met naam en vaak ook adres en telefoonnummer. AVG was in die tijd niet zo’n issue.
In de jaren 80 transformeerde de Vogelenbuurtkrant tot een meer echt op de buurt gericht blad. Vaste constante: dringende oproepen voor nieuwe redactieleden. Eind 1990 werd de Vogelenbuurtkrant dankzij steun van het Wijkbureau Wittevrouwen in heel Votulast verspreid. De laatste Vogelenbuurtkrant verscheen in april/mei 1992. Daarna fuseerde het met de Schoon Votulastkrant en een publicatie van de welzijnsorganisatie Utrecht Noord-Oost, (UNO) tot de Votulastkrant zoals we die nu min of meer kennen.
Foto: archief Votulastkrant Onder verschillende namen
Het archief van de Votulastkrant is niet volledig. Jaargangen en losse nummers ontbreken en in ons archief verandert de naam Votulastkrant af en toe in Vogelenbuurtkrant. Was er geen Tuinwijkkrant, geen Staatsliedenbuurtkrant, geen Lauwerechtkrant? We weten het niet. De redactie lijkt wel voornamelijk in de Vogelenbuurt te zijn gehuisvest. Eerst in de Kievitdwarsstraat 27bis en later in de vorm van het Komitee Vogelenbuurt vanuit het wijkcentrum op Koekoekstraat 28.
Ons Votulastkrantarchief is helaas dus niet compleet. Mocht u nog oude exemplaren vinden? Laat het de redactie weten, dan proberen we die ook digitaal beschikbaar te maken. Gelukkig zijn de kranten vanaf het laatste nummer in 2010 wel online te vinden op www.votulastkrant.nl. Ga daar ook eens grasduinen om te zien wat er in de wijk is veranderd en hoe veel er ook is verbeterd.
Foto: archief Votulastkrant Aksie!
Een periode van ‘aksie’, van belangrijke strijdpunten, lokaal voor meer groen en veiliger verkeer maar ook strijd tegen ‘uitbuiting door de overheid’ en solidariteit met de havenarbeiders in Rotterdam [oktober 1979]. Naschrift van de redactie op een artikel over de Rotterdamse havenstaking:
De Vogelenbuurtkrant is een krant die onafhankelijk is van de overheid, vakbonden enz. Buurtbewoners kunnen daarin schrijven wat zij belangrijk vinden. Als het FNV een havenstaking afkeurt betekent dit nog niet dat er niets over geschreven mag worden. Of u het er wel of niet mee eens bent is een andere zaak.
de redaktie.
De ‘aktivistiese’ jaren zeventig uitten zich niet alleen in woord maar ook in daad. Maar eerst ook overleggen. Zo waren er verschillende bewonersgroepen: de Verkeersgroep, de Woningnoodgroep, het Gifkomitee, de werkgroep Utrechtse Melkcentrale, de Werkgroep buitenlanders, het komitee Lauwerecht, de bewonerskommissie van de Tuinwijk, de wijkwinkel en natuurlijk, het Vogelenbuurtkomitee. Dit komitee zette zich in voor het aanpakken van de problemen in de Vogelenbuurt. Terugkerende onderwerpen blijven het gebrek aan groen in de buurt en de drukke en onveilige verkeersituaties in de wijk. Zoals de te hard rijdende auto’s op de Zaagmolenkade/Willem Arntszkade. Daar braken de bewoners na de zoveelste aanrijding uit protest de straat op diverse plekken open. De gemeente herstelde de weg waarna de bewoners de straat opnieuw openbraken.
En ook zorgen om de vertrekkende middenstand.
BEWONERS UIT DE WIJKEN VOTULAST DOEN HUN BOODSCHAPPEN BIJ HUN EIGEN WIJKWINKELIER. NOGAL LOGIES, NIETWAAR?
De vaak lange artikelen worden alleen onderbroken door kapitalen die uiting geven aan de gevoelde woede, met name woede richting de instanties. ‘DE GEMEENTE WIL WEL PRATEN, MAAR GEEN GELD GEVEN VOOR INFORMATIE NAAR DE BEWONERS’ [1975-4].
Foto: archief Votulastkrant De buurt verandert
In de jaren zeventig was de Vogelenbuurt-quote: ‘Een wijk waar nou niet bepaald de rijkste mensen wonen.’ Er is veel ten goede gekeerd, concludeer ik als ik een artikel lees waarin de auteur klaagt over de passiviteit van de bewoners t.a.v. het Vaaltterrein. Hij citeert een bewoner van de Vogelenbuurt die zegt: “Meneer, ik vind het erg mooi wat jullie doen, maar de grote heren maken toch uit wat er gebeurt. Ja, ik woon in de Vogelenbuurt, maar dat zal altijd wel een rotbuurt blijven en ik schaam me soms om te zeggen dat ik er woon. Zo snel ik weg kan, ben ik weg en dat vindt mijn man ook. De mensen zijn bang van de Vaalt. Er is vroeger een kind vermoord...” Dit soort artikelen in de Vogelenbuurtkrant hebben burgers toch weten te mobiliseren en te betrekken bij de acties.
Andere tijd, andere behoeften
In 1979 bestaat de Vogelenbuurtkrant voor een groot deel uit activiteiten van het buurthuis, de wijkwinkel (met spreekuren van de wetswinkel en de gezondheidswinkel (deze laatste organiseerde bijvoorbeeld een ‘hyperventilatie-groep’ waarin mensen die hyperventileren met elkaar over hun klacht kunnen praten) en de agenda van de Chr. Gymnastiekvereniging Fraternitas. Tegenwoordig bereiken veel organisaties zoals Buurtcentrum de Leeuw hun publiek eenvoudig via internet en social media.
Foto: archief Votulastkrant Konsentratie van kulturele minderheden in een zo oud woningbestand
In de Vogelenbuurt zaten in de jaren zeventig en tachtig veel ‘gastarbeiders’. “Veel buurtbewoners zien de komst van deze mensen als een bedreiging van hun toch al niet overdreven woongenot....” Een aantal grote bedrijven dat goedkope arbeidskracht nodig had, kreeg die. Die woonden niet altijd even comfortabel. Zo ontvingen 13 buitenlandse bewoners van Havikstraat 79bis vlak voor de zomer van 1979 een brief van de gemeente [zie foto hieronder]. De buurt kwam op voor deze mensen. “De buitenlanders wonen ook niet voor hun plezier met 13 mensen in een klein huis!” De werkgroep buitenlandse arbeiders in de wijk nodigde de commissie huisvesting van de gemeente uit om uitleg te geven.
‘Een arbeider heeft een douche nodig’. Onder deze titel kwam het verhaal over het gevecht van bewoners van de J.D. van der Waalsstraat 17 tegen de woningbouwvereniging om nu eindelijk eens een douche geïnstalleerd te krijgen. Het wachten was na jaren nog op goedkeuring van de provincie. [sept, 1980]
De hele wereldproblematiek komt aan bod. De staatsgreep in Chili (1973) is aanleiding voor een oproep in de Vogelenbuurtkrant van mei 1980 tot de boycot van Granny Smith appelen en een lezing in Buurthuis de Montere Koekoek.
Foto: archief Votulastkrant
Buurtfeest op het Koekoeksplein
Een tiental buurtbewoners startte begin 1980 de buurtwerkgroep ‘Stop de Neutronenbom – Stop de Kernwapenwedloop’. Zij organiseerden ‘aktiviteiten’ gericht op VREDE. Als eerste, op 5 mei, vlak voor de verkiezingen van dat jaar, een groots BUURTFEEST VOOR DE VREDE. Dit werd een jaarlijks terugkerend feest. De Vogelenbuurtkrant van juni ‘81 claimt in een verslagje dat “Ruim tweeduizend mensen genoten van muziek, Nederlands en buitenlands eten en kinderspelletjes. Ook hebben ze zich kunnen verrijken met ‘nieuwe oude spullen.” Het Vredesfeest evolueerde later tot het Kinderklapstoelconcert dat we nu nog steeds kennen als jaarlijks terugkerend buurtfeest.
Foto: collage archief Votulastkrant
Foto: collage archief Votulastkrant
EW
Reageer
Met onderstaand formulier kunt u reageren op dit artikel. Alle velden zijn verplicht. Uw e-mailadres verschijnt niet op de site. Na het versturen van uw reactie ontvangt u een e-mail met daarin een link. U moet op die link klikken om de reactie op de site te laten verschijnen.
Ook in deze krant
2025 No. 6, December
Hoera Votulastkrant 50 jaar
• lees artikel
Vijftig jaar Votulastkrant
• lees artikel
Een duik in de wijkhistorie
• lees artikel
Je maakt nog 's wat mee
• lees artikel