Rubriek: Hoera Votulastkrant 50 jaar
De Votulastkrant bestaat dit jaar vijftig jaar! In dit kleurrijke en extra dikke jubileumnummer kijken we terug op deze voorbije halve eeuw. Wat speelde hier 50 jaar geleden en nu (nog)? We hebben oud-redacteuren opgespoord en mensen die actief waren in het roerige ‘aksie’-verleden van de wijk. Waarom en door wie werd er destijds met een wijkkrant begonnen? En wat is er in al die jaren veranderd in de wijk?
Foto: Het Utrechts Archief, Fotodienst GAU
In Buurtcentrum de Leeuw spraken we met vier in die tijd direct betrokkenen, die niet alleen als bewoners maar ook vanuit hun werk deelnamen aan activiteiten.
Over de gespreksdeelnemers:
Buurtprostitutie
Wie zoals Ries vijftig jaar geleden in De Bellamystraat een huis kocht, kwam te wonen in een straat waar op drie plekken buurtprostitutie plaatsvond. Ook werd er in de buurt getippeld (door heroïnehoertjes). Het waren topdagen als op het Veemarktterrein de automarkt was geweest. Ries: “De gemeente gedoogde het zolang de buurt zei: we hebben er niet echt last van.” Het was dan ook niet door de gemeente of de buurt dat de prostitutie verdween, maar door de Aids-epidemie halverwege de jaren 80.
Molen weg?!
Ook was de wijk in die tijd gemengder. Veel gastarbeiders kochten huizen in de Vogelenbuurt, waarvan sommige later op de nominatie stonden om te verdwijnen omdat er een snelwegroute gepland werd vanuit Oost naar Hoog Catharijne. Henri: “Zelfs de molen zou weg moeten!” Dat heilloze plan ging gelukkig niet door. Vanaf 1975 zette de gemeente in op renovatie in plaats van sloop. Ries: “Ik kreeg zelfs subsidie voor een nieuwe plee.” Henri: “Er gebeurden ook absurde dingen. Voor rijkssubsidie moest je 40 procent van het casco laten staan. Vandaar dat de huizen aan de Willem van Noortstraat met de roze gevels eigenlijk een exacte kopie zijn van die aan de Zaagmolenkade.” Er verdwenen bedrijven uit de buurt, zoals de Melkfabriek, en daarvoor kwam kleinschalige nieuwbouw in de plaats.
Actiegroep 'Schoon Votulast'
“Mensen kregen door deze opknapbeurten zin om iets aan de wijk te doen,” vertelt Ries. Er werden actiepunten voor de gemeente geformuleerd die gingen over het behoud van voorzieningen zoals kleine winkeltjes, het creëren van groen en speelplekken voor de kinderen en over het parkeerbeheer (de Vogelenbuurt werd de eerste wijk met parkeervergunningen). Er kwam een actiegroep ‘Schoon Votulast’ waarin buurtbewoners samen met de reinigingsdienst van de gemeente letterlijk de straten schoonveegden. Over de reden waarom veel van de gastarbeiders later weer wegtrokken uit de wijk, wordt verschillend gedacht. Hugo: “Ik heb altijd gehoord dat mensen hun huis uit moesten omdat ze werkloos raakten waardoor ze het niet meer konden betalen.” Maar Ries zegt dat het kwam omdat mensen vanuit Overvecht en Kanaleneiland wegtrokken naar randgemeenten als Nieuwegein waardoor er in die wijken ruimere woonruimte beschikbaar kwam voor grotere gezinnen in het kader van gezinshereniging.
Nog steeds geen veilig verkeer...
Maken we een sprong naar het heden dan ziet René dat het thema autoverkeer nog steeds speelt: “Sinds 1994 zijn we al bezig de Votulast-route leefbaarder te krijgen. De stad uit is beter geworden, de stad in nog niet.” Misschien helpt het als straks de fietsroute wordt aangelegd. Wel is de laatste decennia de populatie veranderd, veroorzaakt door de enorme stijging van de huizenprijzen en de huren. Hugo merkt op dat veel winkeltjes van vroeger zijn verdwenen, maar het aantal koffietentjes en restaurants is gegroeid. Dat past bij de gentrificatie van de wijk.
Succesverhaal: het Griftpark!
Het versterken van het onderlinge contact en het daarmee bevorderen van de sociale cohesie zien de mannen als belangrijke uitdaging voor de nabije toekomst. Individuele ondernemers zijn al bezig met goede initiatieven, de ondernemersvereniging en het Wijkbureau zouden ook een rol kunnen spelen bij projecten van en voor de wijk. Als mensen elkaar kennen, accepteren ze meer van elkaars overlast. Over één ding is men het hartgrondig eens: het Griftpark is de parel van de wijk geworden! Als er geen gif in de grond had gezeten, had er nu misschien wel een woon- wijk gestaan.
Podcast
Nieuwsgierig geworden naar het hele gesprek? Luister hier het hele gesprek als podcast!
Je hoort dan onder andere antwoorden op vragen als:
Bijschrift foto: De Vogelenbuurt in 1977 vanaf de voormalige fabriek van de N.V. Utrechtsche Melk Centrale (Adelaarstraat 48), uit het noord-oosten. In het midden de molen tijdens restauratie, op de voorgrond de achterzijdes van enkele huizen aan de Merelstraat. BB
Reageer
Met onderstaand formulier kunt u reageren op dit artikel. Alle velden zijn verplicht. Uw e-mailadres verschijnt niet op de site. Na het versturen van uw reactie ontvangt u een e-mail met daarin een link. U moet op die link klikken om de reactie op de site te laten verschijnen.
Ook in deze krant
2025 No. 6, December
Hoera Votulastkrant 50 jaar
• lees artikel
Vijftig jaar Votulastkrant
• lees artikel
Een duik in de wijkhistorie
• lees artikel
Je maakt nog 's wat mee
• lees artikel